Odpowiedź jest bardzo prosta: poza przyjmowanie odpowiedniej dawki tyroksyny nie robić absolutnie nic więcej. Bardzo słusznie Pani myśli:”czy jest sens stosować te zalecenia skoro Ja nie mam już tarczycy”. Oczywiście jeśli chodzi o dietę to należy pamiętać m.in. o wszystkich czynnikach wpływających na wchłanianie tyroksyny. HASHIMOTO TARCZYCA FORUM: najświeższe informacje, zdjęcia, video o HASHIMOTO TARCZYCA FORUM; Hashimoto = nadczynność tarczycy?? Rozmaz zawiera skapy koloid i liczne tyreocyty z cechami atypii. Niektore tyreocyty wykazuja inkluzje wewnatrzjadrowe oraz grovsy. Calosc obrazu budzi podejrzenie. Konieczna histopatologiczna weryfikacja zmiany. N, 10-03-2013 Forum: Choroby tarczycy i hashimoto - Re: USG tarczycy-bardzo się martwię-proszę o pomo. Vay Tiền Trả Góp Theo Tháng Chỉ Cần Cmnd. Zdrowe zakupy Spis treści Tarczyca - co to jest? Nasze komórki kontaktują się ze sobą na wiele sposobów - przewodowo poprzez układ nerwowy oraz bezprzewodowo za pomocą hormonów, które niesie krew. Tarczyca jest jednym z najważniejszych gruczołów wydzielania dokrewnego, czyli organem produkującym hormony trójjodotyroninę (T3), tyroksynę (T4) i kalcytoninę, które wpływają na metabolizm oraz gospodarkę wapniowo-fosforową organizmu. Zdrowa tarczyca jest płaska i ma ok. 15-20 ml objętości. Tworzą ją 2 płaty boczne połączone wąską cieśnią (węziną). Tarczyca kształtem przypomina motyla, który przysiadł w przednio-dolnej części szyi. Produkcją i wydzielaniem hormonów T3 i T4 zawiadują układy podwzgórze-przysadka oraz współczulny. Natomiast produkcja kalcytoniny zależy tylko od stężenia wapnia we krwi. Antagonistą kalcytoniny jest parathormon produkowany przez przytarczyce - 8 małych gruczołów (o średnicy 5 mm). Jego zadaniem jest zwiększanie poziomu wapnia we krwi przez uwalnianie go z kości oraz resorpcję z kanalików nerkowych. Poza tym obniża on ilość jonów fosforanowych we krwi. Niedobór parathormonu powoduje tężyczkę, a nadmiar - odwapnienie kości, co przyczynia się do ich osłabienia i może prowadzić do osteopenii i osteoporozy. Gdy stężenie wapnia wzrasta ponad normę, kalcytonina hamuje uwalnianie wapnia z kości. Na podobnej zasadzie działają wydzielany przez przysadkę mózgową TSH oraz T3 i T4. Gdy wszystko działa zgodnie z planem, stężenie TSH mieści się między 0,4 a 4,5. Jeśli jednak tarczyca produkuje za mało hormonów, to TSH rośnie, a gdy gruczoł zaczyna szaleć, TSH spada. Dzięki tej zależności oznaczenie poziomu TSH pozwala stwierdzić, czy rozwija się nadczynność, czy niedoczynność tarczycy. Operacja Głównym wskazaniem do operacji jest rak tarczycy. Jednak tyreoidektomię stosuje się też w leczeniu woli łagodnych - rozlanych lub guzkowatych - jeżeli częściowe usunięcie tarczycy wiązałoby się z pozostawieniem zmienionej chorobowo tkanki. Obecnie stosuje się 3 różniące się zakresem resekcji typy operacji tarczycy: 1. Całkowite pozatorebkowe wycięcie: rak tarczycy 2. Całkowite wycięcie płata wraz z cieśnią: przy pojedynczym, niezweryfikowanym guzku tarczycy, gdy w drugim płacie badanie USG nie wykazało żadnych zmian ogniskowych 3. Subtotalne wycięcie tarczycy, które polega na pozostawieniu niewielkiej ilości miąższu (2-4 ml po każdej stronie): wole guzowate (nadczynne i obojętne) wole miąższowe (nadczynne i obojętne) zapalenia tarczycy (np. w przebiegu choroby Hashimoto) Standardem postępowania jest cięcie kołnierzowe Kochera, czyli poprzeczne, łukowate nacięcie o długości 5-7 cm, prowadzone na wysokości ok. 2 grubości palca ponad wcięciem szyjnym mostka. Linię nacięcia - jeśli to tylko to możliwe - ukrywa się w fałdzie skórnym. Operacja gruczołu przeprowadzona jest w pobliżu istotnych struktur, co niesie ryzyko ich uszkodzenia. Do najczęstszych powikłań należą: niezamierzone usunięcie lub uszkodzenie przytarczyc, skutkujące ich niedoczynnością uszkodzenie nerwu krtaniowego wstecznego, które prowadzi do trwałego paraliżu strun głosowych i utrzymującej się chrypki. Powikłanie to występuje po mniej niż 1% operacji tarczycy8. Wycięcie tarczycy Gdy zanadto się "rozkręci" i zacznie nadmiernie produkować hormony mówimy o nadczynności tarczycy. Zdarza się, że towarzyszy jej choroba Gravesa-Basedowa. To autoimmunologiczne schorzenie o podłożu genetycznym objawia się wolem tarczycowym, czyli znaczącym powiększeniem tarczycy (ok. 80% przypadków) oraz wytrzeszczem oczu (10-30% przypadków). Choroba ta jest wskazaniem do usunięcia tarczycy, czy to za pomocą radioaktywnego jodu I-131, czy skalpela1. Całkowita operacja tarczycy zalecana jest również w przypadku nowotworów tego gruczołu (raka brodawkowatego, pęcherzykowego, rdzeniastego)2. Poza tym wskazaniem do totalnego usunięcia bywają również wola nawrotowe oraz powstałe w przebiegu choroby Hashimoto, głównie gdy naciskaj one na drogi oddechowe3. Kiedy konieczne jest usunięcie całego gruczołu, do końca życia trzeba codziennie przyjmować hormony tarczycowe w tabletce. Systematycznie należy też wykonywać badanie TSH4. Usunięcie tarczycy - dieta Dieta po operacji tarczycy jest istotną częścią rekonwalescencji. Bezpośrednio po zabiegu powinna być płynna. W ten sposób mniej obciąży obolałe gardło i szyję. Produkty stałe wprowadza się dopiero po kilku dniach. Najpierw miękkie: musy, puddingi, zupy w formie kremu, makarony, a dopiero potem chude mięsa, surowe warzywa i pieczywo. Koniecznie zadbaj też o nawodnienie organizmu. Pij wodę, soki i koktajle. Postaraj się, by owoce i warzywa oraz dodatki do nich były bogate w witaminy A, C, E, K oraz z grupy B, bowiem one - podobnie jak cynk - ułatwiają gojenie. Dieta powinna być lekkostrawna, dlatego też zaleca się przygotowywanie pokarmów poprzez gotowanie, przyrządzanie ich w parowniku albo pieczenie. Ponadto po usunięciu tarczycy dieta powinna być ubogofosforanowa oraz bezmlecznej. Jako że wraz z tarczycą straciłeś źródło produkcji jej hormonów, wymagasz suplementacji hormonów tarczycy, a dokładnie lewotyroksyny w odpowiedniej dawce. To jednak nie wszystko. Musisz też zwrócić baczną uwagę na podaż wapnia i fosforu. Czytaj etykiety produktów i odkładaj z powrotem na półkę te zawierające dużo fosforu. Pierwiastek ten stanowi budulec kości i zębów. Nasz organizm potrzebuje ok. 800-1000 mg fosforu na dobę. Jednak, jako że występuje on powszechnie w jedzeniu, zwykle jemy go za dużo, a jego nadmiar prowadzi do odwapnienia i osteoporozy. Wraz z usunięciem tarczycy organizm traci cenny mechanizm kontroli, jaką dawała kalcytonina, dlatego bardzo ważne jest ograniczenie w diecie produktów bogatych w fosfor. Duże jego ilości zawierają wszystkie potrawy instant, przyprawy typu vegeta oraz nasiona, co oznacza, że należy zrezygnować z kakao, siemienia lnianego, słonecznika, pestek dyni, maku, migdałów, orzechów, fasoli, cieciorki, grochu, soczewicy, soi i ich przetworów (np. humusu, czekolady). Zakazane są też płatki owsiane, kasze, w tym jaglana, gryczana, pęczak, ryż pełnoziarnisty, także otręby. Na czarnej liście znajdują się również wszystkie napoje gazowane, żółtka jaj, większość mięs (wołowina, indyk, kaczka), podrobów (wątróbka, serca, móżdżek) oraz ryby (świeże, solone, konserwy)5. Do grupy potraw bogatych w fosfor zalicza się również mleko i jego przetwory - kefiry, jogurty, twarogi oraz sery zarówno żółte, jak i topione czy twarogowo-owcze. Stąd naturalnym uzupełnieniem niskofosforanowej diety jest zalecenie ograniczenia nabiału. W teorii jest to dosyć proste i polega na eliminacji produktów mlecznych. Oznacza to zatem, że należy wykluczyć z diety mleko krowie, kozie i owcze, a także w proszku, granulowane i modyfikowane. Ponadto zakazane są wszelkie śmietany, masło, margaryna, kefir, maślanka, jogurty naturalne i owocowe, zsiadłe mleko, serki homogenizowane, twarogi, mozzarella, feta oraz sery topione, fromage, żółte, pleśniowe. Jako że zawierają one wiele cennych składników odżywczych, należy je zastąpić produktami dostarczającymi wapnia, witamin A, B1, B2, B12 oraz magnezu, cynku i potasu. Dlatego też trzeba wzbogacić menu o szprotki, nasiona roślin strączkowych, podroby, soję i jej przetwory. No tak, ale... wyklucza je nakaz ograniczenia fosforu. Jak więc widać, ułożenie i przestrzeganie obu tych zaleceń wymaga prawdziwej gimnastyki. Wycięcie tarczycy: co można jeść? Mało fosforanów zawierają dorsz, morszczuk, pstrąg lub karp, warzywa liściaste (sałaty, szpinak, botwina), pomidory, rzepa, rzodkiew, brukiew, dynia, ziemniaki (w tym słodkie), pory, papryka, seler naciowy, ogórki, kapusta, fasola szparagowa oraz niemal wszystkie owoce. Ponadto nie znajdziesz go zbyt wiele w tłuszczach (oliwach, mleku kokosowym) oraz białej mące, kajzerkach, tortillach, pitach, kaszach (manna, bulgur, kuskus) oraz makaronach z pszenicy durum. Jednak nie przesadzaj z jedzeniem owoców, gdyż są one bogate we fruktozę, której nadmiar skutkuje przybieraniem na wadze, do czego osoby po usunięciu tarczycy mają skłonność. No tak, ale w szpitalnych zaleceniach pojawia się również zakaz jedzenia produktów wolotwórczych, inaczej goitrogenów, które powodują blokowanie przyswajania jodu i zaburzenia jego gospodarki w organizmie. Należą do nich brokuły, brukselka, kapusta, kalafior, soja, szpinak, groch, rzodkiew a także chrzan... Na szczęście badania McMillana pokazują, iż spożywanie 150 g tych warzyw 4 razy w tygodniu nie powoduje negatywnych skutków w tym zakresie6. Układając swój jadłospis po usunięciu tarczycy, należy stosować zasadę złotego środka. Nie da się wykluczyć fosforu z menu. Dlatego jeśli na Twoim talerzu znajdzie się produkt bogaty w ten pierwiastek, zadbaj, by w pozostałych posiłkach było go jak najmniej. Pomogą Ci w tym tabele zawartości fosforu w produktach żywnościowych. Jeśli masz ochotę na naleśniki, możesz użyć zwykłego mleka, ale jeśli zjadłeś już bogatego w fosfor łososia, zastąp je mlekiem roślinnym - ryżowym, migdałowym lub sezamowym. Mają one podobną kaloryczność jak krowie i najczęściej są wzbogacane wapniem. Jako dodatek do mięs posłuży Ci cięższe i bardziej tłuste mleko kokosowe. Nie mam tarczycy, więc tyję Jeśli jesz tyle samo, co przed operacją i nie zmniejszyła się Twoja aktywność fizyczna, a mimo to przybierasz na wadze, to znak, że Twoja gospodarka hormonalna jest rozregulowana. Wbrew pozorom nie pomoże tu jedzenie mniej kalorycznych posiłków. Gdy dostarczamy mało kalorii, obniża się poziom wolnego T3, co skutkuje spowolnieniem metabolizmu7. Najczęściej po tyreoidektomii endokrynolog przepisuje tabletki zawierające T4. Zdrowa tarczyca produkuje T3 (20%) i T4 (80%). Dlatego idealnym rozwiązaniem byłaby suplementacja oboma hormonami w podobnych proporcjach. Jeśli chcesz wzmocnić produkcję wolnego T3, postaraj się, by w Twoim jadłospisie znalazły się produkty bogate w cynk, selen, żelazo oraz witaminę B6. Unikaj też środków przeciwbólowych, które blokują powstawanie wolnego T3. Ponadto zacznij się ruszać. Gdy zwiększysz wysiłek fizyczny, Twój metabolizm przyspieszy, a Ty dodatkowo odczujesz przypływ energii. Bibliografia Stanisław Cichoń, Lech Pomorski, Chirurgia endokrynologiczna, Wydawnictwo PZWL, Warszawa 2010 Kulak Burun Bogaz Ihtis Derg. 19 (6), s. 299-303, listopad-grudzień 2009 Ärzteblatt Mecklenburg-Vorpommern. 7, 2008 Interna Szczeklika 2017, Medycyna Praktyczna, Kraków 2017 Hum Toxicol. 1986 Jan;5(1):15-9. Kulak Burun Bogaz Ihtis Derg. 19 (6), s. 299-303, listopad-grudzień 2009 Spis treści Tarczyca - co to jest? Wycięcie tarczycy Dieta po usunięciu tarczycy Wycięcie tarczycy: co można jeść? Nie mam tarczycy, więc tyję Autor publikacji: ... Ekspert Szacuny 11039 Napisanych postów 50710 Wiek 29 lat Na forum 22 lat Przeczytanych tematów 57816 ile odszkodowania z pzu życie Ekspert SFD Pochwały Postów 686 Wiek 32 Na forum 11 Płeć Mężczyzna Przeczytanych tematów 13120 Wyjątkowo przepyszny zestaw! Zgarnij 3X NUTLOVE 500 w MEGA niskiej cenie! KUP TERAZ ... anubis84 Moderator Ekspert Jest liderem w tym dziale Szacuny 17000 Napisanych postów 129662 Wiek 38 lat Na forum 12 lat Przeczytanych tematów 1448727 zapytaj w pzu Gdyby ilość pieniędzy, jakie posiadamy, zależała od tego, jak traktujemy innych ludzi, bylibyśmy milionerami. Tarczyca to niezwykle ważny dla funkcjonowania naszego organizmu gruczoł, znajdujący się na przedniej powierzchni szyi, kształtem przypominający motyla. Hormony tarczycy - tyroksyna i trijodotyronina - są odpowiedzialne za nasz metabolizm i procesy energetyczne oraz termoregulację ustroju. O tym jak sobie radzić z niedoczynnością tarczycy wyjaśnia specjalista endokrynologii dr n. med. Katarzyna Skórzewska. Spis treści: Otyłość w niedoczynności tarczycy Jak rozpoznaje się niedoczynność tarczycy? Zalecenia przy niedoczynności tarczycy rozwiń W wyniku np. procesu autoimmunologicznego, operacji lub naświetlania, zdarza się, że produkcja hormonów tarczycowych jest niewystarczająca i rozwija się niedoczynność tarczycy. Problem ten dotyka szczególnie kobiety, zwłaszcza po 60. roku życia. Objawiać się to może m. in. sennością, zaburzeniami koncentracji, zmęczeniem, uczuciem zimna, przyrostem wagi, obrzękami, zaparciami, spowolnieniem pracy serca i dusznością oraz pogorszeniem nastroju psychicznego a nawet depresją. Występują też zaburzenia miesiączkowania i problemy z zajściem w ciążę oraz problemy estetyczne - wypadanie włosów, łamliwość paznokci, suchość skóry i jej szorstkość na łokciach i kolanach. Niedoczynność tarczycy jest czynnikiem ryzyka choroby niedokrwiennej serca zwłaszcza, gdy przebiega z nadciśnieniem. Może również doprowadzić do śpiączki. Otyłość w niedoczynności tarczycy Tarczyca jest odpowiedzialna za około 30% spoczynkowej przemiany materii, dlatego przy niedoborze hormonów tarczycy dostarczana z pożywieniem energia jest magazynowana w postaci tkanki tłuszczowej, co prowadzi do nadwagi i otyłości. Problemy z utrzymaniem prawidłowej masy ciała mają z kolei wpływ na normalizację gospodarki hormonalnej. Potoczne określenie “brzuch tarczycowy” związane jest z tym, że w niedoczynności tarczycy występuje otyłość brzuszna, tkanka tłuszczowa gromadzi się w okolicy nad- i podpępkowej. Powiększa się obwód talii i zmienia wskaźnik WHR (talia/biodra). Ma to związek z hiperlipidemią i insulinoopornością występującymi u osób w hipotyreozie. Dodatkowo, zaparcia i gazy w jelitach, których czynność jest spowolniała w związku z zaburzoną perystaltyką jelit, powodują wizualne powiększenie brzucha. Takie rozmieszczenie tkanki tłuszczowej znacząco wpływa na zaburzenia przemiany materii oraz ma związek z wystąpieniem cukrzycy, nadciśnienia tętniczego, zawału serca i nowotworów, przede wszystkim jelita grubego, trzonu macicy i piersi. Tyjemy także w innych miejscach: na udach, ramionach czy na twarzy. W przypadku niedoczynności tarczycy wzrost wagi spowodowany jest nie tylko nadmiarem tkanki tłuszczowej ale również zatrzymywaniem wody i obrzękami. Jak rozpoznaje się niedoczynność tarczycy? Jeżeli na podstawie objawów podejrzewasz u siebie niedoczynność tarczycy to zgłoś się do lekarza endokrynologa, który zleci Ci wykonanie badań hormonalnych. Oznacza się we krwi poziom TSH – tyreotropiny, hormonu produkowanego w przednim płacie przysadki, regulującego wydzielania hormonów tarczycowych: tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3). Podwyższone TSH wskazuje na niedoczynność tarczycy. Lekarz może zalecić również oznaczenie poziomu wolnych hormonów tarczycowych we krwi i przeciwciał przeciwtarczycowych (przeciwko peroksydazie tarczycowej – aTPO i antytyreoglubiulinowych – TGAb). Czasem konieczne może być również wykonanie USG tarczycy i biopsji cienkoigłowej gruczołu. Jeśli lekarz rozpoznał u Ciebie niedoczynność tarczycy,pamiętaj o kilku podstawowych zasadach, dzięki którym szybciej wrócisz do formy. Zalecenia przy niedoczynności tarczycy Regularnie przyjmuj zalecone przez lekarza leki Lekarz endokrynolog zalecił Ci stosowanie syntetycznej l-tyroksyny? Prawdopodobnie będziesz stosować te preparaty do końca życia, w dawce zmieniającej się w zależności od zapotrzebowania ustroju. Pamiętaj, żeby zalecony lek przyjmować systematycznie, codziennie rano – najlepiej od razu po przebudzeniu, popijając tabletkę szklanką wody. Przez co najmniej 30 minut (a najlepiej godzinę) nic nie jedz, nie pij innych napojów, nie przyjmuj doustnie żadnych innych leków! Zwłaszcza kawa z mlekiem może zaburzać wchłanianie l-tyroksyny. Stosowane stale leki możesz przyjąć dopiero po tym czasie, wtedy też koniecznie zjedz śniadanie. W przypadku niedoczynności tarczycy regularne odżywianie jest szczególnie ważne a głodzenie sprzyja rozwojowi otyłości i zaburzeń metabolicznych. Zbyt duże restrykcje kaloryczne mogą spowodować wzrost stężenia TSH oraz zmniejszyć tempo metabolizmu. Zmniejszenie ilości spożywanych kalorii ma również wpływ na aktywność dejodynazy w wątrobie – enzymu przekształcającego T4 do bardziej aktywnego hormonu T3 - co prowadzi do zmniejszenia stężenia trójjodotyroniny w surowicy krwi. Jeżeli przyjmujesz preparaty witaminowe zawierające żelazo, wapń lub leki zobojętniające w chorobach przewodu pokarmowego to powiedz o tym lekarzowi, który zaleci Ci odpowiedni sposób przyjmowania tych preparatów. Jeżeli połkniesz żelazo lub wapń wcześniej niż 4-5 godzin od wzięcia l-tyroksyny to hormon ten nie wchłonie się z do krwi i leczenie nie będzie skuteczne. Ciąża i karmienie piersią W ciąży zwiększa się zapotrzebowanie na jod i hormony tarczycy, dlatego Twój lekarz może zdecydować o zwiększeniu dawki l-tyroksyny. Skontaktuj się z lekarzem endokrynologiem jeśli wynik testu ciążowego będzie dodatni. Przez całą ciążę i okres karmienia zaleca się również przyjmować suplementację jodu w dawce 150-200 µg dziennie oraz 2000 witaminy D3. Mikroelementy i witaminy Do powstawania hormonów tarczycy potrzebne są: żelazo, jod i selen. Wśród składników, których niedobór również może sprzyjać pogorszeniu funkcji tarczycy, wymienia się również cynk witaminy A, E i D oraz witaminy z grupy B (B2 i B3). Pamiętaj również o suplementacji witaminy D, szczególnie w okresie jesienno-zimowym. Witamina D u osób z niedoczynnością tarczycy o podłożu autoimmunologicznym pełni rolę immunomodulatora, poprawiając przebieg choroby. Jod Jod jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania tarczycy i produkcji tyroksyny i trijodotyroniny. Nadmiar jodu może jednak hamować syntezę hormonów tarczycy (efekt Wolffa-Chaikoffa) a w przypadku chorób autoimmunologicznych przyspieszyć rozwój niedoczynności tarczycy. Jeśli rozpoznano u Ciebie autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (choroba Hashimoto) to ostrożnie stosuj sól jodowaną, nie przesadzaj również ze spożyciem alg, ryb morskich i owoców morza. W Polsce od 1997 r. wprowadzono obowiązkowe jodowanie soli co zapewnia przy zwykłej diecie, spożycie dzienne około 150 µg tego pierwiastka. Najlepszym źródłem jodu są ryby i skorupiaki morskie (makrela, małże, dorsz, ostrygi) oraz produkty mleczne (mleko krowie, jogurt, sery). Żelazo Żelazo jest niezbędne do syntezy peroksydazy, enzymu biorącego udział w procesie utleniania jodu podczas produkcji hormonów tarczycowych. Niedobór żelaza powoduje powiększenie tarczycy, zmniejszenie syntezy hormonów tarczycy, zwiększenie wydzielania TSH oraz przyczynia się do rozwoju niedoczynności gruczołu tarczowego. Głównym źródłem żelaza w diecie są produkty zbożowe i mięso oraz jego przetwory (nasiona lnu, pestki dyni, otręby pszenne, wątróbka kurczaka, soja, mak, żółtko jaja, fasola, soczewica itd.) Selen Selen to pierwiastek niezbędny do syntezy hormonów tarczycy; wchodzi w skład dejodynazy - enzymu uczestniczącego w przemianach tyroksyny (T4) w T3 czyli formę aktywną hormonu. Wchodzi również w skład peroksydazy glutationowej, która ma właściwości antyoksydacyjne i chroni tarczycę przed oksydatywnym uszkodzeniem. Długotrwały niedobór selenu może być przyczyną złej przyswajalności jodu, co nasila rozwój objawów niedoczynności tarczycy. Średnie spożycie selenu u osób zdrowych określono na poziomie 45 µg natomiast w autoimmunologicznym zapaleniu tarczycy zaleca się suplementację 200 µg dziennie. Dawki selenu rzędu 900 µg mogą dawać objawy zatrucia,. Wśród produktów bogatych w selen wymienia się skorupiaki, ryby (dorsz, halibut, makrela, łosoś, śledź), rośliny nasion strączkowych, czosnek, grzyby oraz orzechy brazylijskie. Cynk Cynk to składnik białek receptorowych trijodotyroniny, a jego niedobór wpływa na upośledzenie wiązania tego hormonu. Konsekwencją niedoboru cynku w organizmie jest zmniejszenie stężenia T4 i T3, a co za tym idzie – rozwój objawów niedoczynności tarczycy. Głównym źródłem cynku są zarodki pszenne, nasiona lnu, pestki dyni oraz produkty zbożowe (pieczywo pełnoziarniste, kasza gryczana i jaglana), mięso oraz jego przetwory. Dieta przy niedoczynności tarczycy Przy niedoczynności tarczycy dieta powinna być dostosowana do preferencji żywieniowych pacjenta, jego potrzeb, przebiegu choroby i schorzeń współistniejących - prawidłowo zbilansowana, pełnowartościowa, oparta na zasadach racjonalnego żywienia. Nie są rekomendowane diety bardzo niskokaloryczne, a zalecenia żywieniowe powinny być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta, masy ciała i aktywności fizycznej. Podstawą diety jest zwiększenie dziennej podaży białka do 80-100 g, zarówno białka roślinnego jak i zwięrzęcego (mięso, ryby, jaja) bowiem znajdujący się w białku aminokwas tyrozyna jest niezbędna do tworzenia hormonów tarczycy. Istotne jest także spożycie węglowodanów o małym indeksie glikemicznym oraz wielonienasyconych kwasów tłuszczowych (WNKT), zwłaszcza z grupy n-3, które wpływają na czynność układu immunologicznego. Rekomendowane są oleje roślinne, ryby, awokado, orzechy, pestki i nasiona. Bardzo ważna jest również odpowiednia podaż błonnika pokarmowego min. 2 g/d W uzasadnionych przypadkach (celiakia, potwierdzona nietolerancja glutenu lub laktozy) powinny być stosowane diety eliminacyjne. U pacjentów z celiakią jest zwiększone zapotrzebowanie na tyroksynę dlatego dawki stosowanej w leczeniu l-tyroksyny zazwyczaj są większe niż u osób zdrowych. Pamiętać trzeba też o zagrożeniach diety bezglutenowej: niedoborze wapnia, magnezu, witamin z grupy B, błonnika pokarmowego oraz wyższym indeksie glikemicznym produktów bezglutenowych Zaleca się unkania surowych warzyw, które zwiększają wydalanie jodu z moczem: brukselki, rzepy, kalarepy, brukwi, rzodkiewek, kapusty. Zawierają one substancje wolotwórcze (goitrogeny), które mogą też ograniczać przyswajanie jodu z pożywienia. Gotowanie zmniejsza zawartość tych niekorzystnych substancji o ponad 30%. Soja – u osób z niedoczynnością tarczycy białko sojowe obniża istotnie wchłanianie l-tyroksyny i powoduje konieczność zwiększenia dawki leku natomiast izoflawony sojowe, stosowane jako alternatywa dla terapii hormonalnej menopauzy, nie wpływają na funkcję tarczycy u kobiet po menopauzie. Wysokie stężenie ekstraktu z zielonej herbaty może hamować funkcję tarczycy. Ten niekorzystny efekt związany jest z działaniem katechin i flawonoidów. W badaniach na szczurach po podaniu ekstraktu z zielonej herbaty zaobserwowano obniżenie stężenia T3 i T4 oraz wzrost TSH we krwi Aktywność fizyczna Ważną rolę w niedoczynności tarczycy spełnia aktywność fizyczna. Poranny wysiłek aerobowy (tj. marsz, bieganie, pływanie) przyspiesza metabolizm. Przynajmniej 3 razy w tygodniu przez 30-45 minut podejmuj nieobciążającą siłowo aktywność fizyczną tj. spacery, wodny aerobik, stretching, joga, tai-chi, pilates. Zauważysz szybko polepszenie nastroju, wzrost energii, poprawę metabolizmu i lepszą kontrolę wagi. Regularny sen Problemy ze snem występujące u osób z niedoczynnością tarczycy to przede wszystkim nadmierna senność i uczucie niewyspania. Zadbaj o zdrowy, regularny sen i jego dobrą jakość. Śpij co najmniej 7-8 godzin dziennie, kładź się spać i wstawaj o tej samej porze – również w dni wolne od pracy. Bardzo istotne jest również zaprzestanie palenia papierosów i unikanie stresu. dr n. med. Katarzyna Skórzewska zajmuje się leczeniem współistniejących u kobiet zaburzeń hormonalnych innych gruczołów wydzielania wewnętrznego i endokrynologią ginekologiczną.

życie bez tarczycy forum